พลูด่างในแจกัน

posted on 19 Nov 2007 15:42 by yatiko

ผมเป็นคนเดียวที่รู้ที่มาที่ไปของมัน...ผมเป็นคนเดียวที่รู้ความลับนี้

.

.

แสงแดดของเวลาสายสาดส่องกระทบผนังกระเบื้องสีขาวขุ่น เสียงจอแจเอะอะโวยวายดังแว่วมาจากบันได เสียงเพลงที่ดังกระหึ่มมาจากห้องพักใกล้ๆ ซึ่งกำลังพยายามเปิดเพลงเผื่อแผ่ชาวบ้าน ช่วยขับไล่ความเงียบเหงาได้ชะงัดนัก

จะว่าไปครั้งหนึ่งผมเองก็คุ้นเคยกับบรรยากาศแบบนี้ หอพักนักศึกษาชายไม่ว่าที่ไหนๆก็คงให้บรรยากาศไม่แตกต่างกัน มันเต็มไปด้วยชีวิตชีวา และอิสรเสรีที่อบอวลหอมหวนอยู่ในอากาศ

.

ผมมาเยือนที่นี่หลังจากไม่ได้มาซะนาน แน่นอนว่าเมื่อจบจากสถาบันไปแล้วคงไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องกลับไปอีก แต่วันนี้ผมกลับมาเหยียบมันอีกครั้งด้วยเหตุผลบางอย่าง  การมาเยือนครั้งนี้ให้อารมณ์เหมือนเดินย้อนข้ามอุโมงค์มิติเวลา ราวกับกำลังวิ่งไล่จับเงาของตัวเอง

.

จู่ๆผมก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ มันเป็นความทรงจำจางๆ ที่พร้อมจะผุดขึ้นมาเมื่อได้สิ่งแวดล้อมเก่าๆเป็นตัวกระตุ้น เรื่องราวเล็กๆที่ง่ายต่อการถูกลืม แต่ก็พร้อมที่จะกดสวิทซ์บางอย่างในตัวเราได้ทุกเมื่อ

.

ผมยืนอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำของหอพักชายอาคารหนึ่ง ปีกB ชั้นสอง สภาพห้องน้ำส่วนใหญ่ก็ยังคงเหมือนเดิม ตรงทางเดินมืดสลัวแม้จะเป็นตอนกลางวัน อาจด้วยวันนี้เป็นวันหยุด บรรยากาศทั่วไปจึงไม่พลุกพล่าน มองออกไปนอกหน้าต่างชั้นสองมองเห็นต้นระฆังทองออกดอกเหลืองสะพรั่งเต็มต้น สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นภาพที่ดูคุ้นตาทั้งนั้น

.

.

ผมก้มลงมองบริเวณอ่างล้างหน้าเพื่อหาสิ่งที่ผมต้องการ...ที่นั่นมีโถใส่พลูด่างวางอยู่ ลำต้นของมันเลื้อยยาวลงมาถึงขอบอ่างด้านล่าง ใบของมันเล็กนิดเดียวเนื่องจากปริมาณสารอาหารที่มันได้รับอย่างจำกัด ผมเข้าไปดูใกล้ๆเพื่อความแน่ใจ รู้สึกตื่นเต้นกับเรื่องนี้มากกว่าที่คิด

.

.

ผมเคยรู้จักมัน เพราะมันเคยเป็นของผมมาก่อน พลูด่างในโถใบนี้เคยวางอยู่บนชั้นหนังสือในห้องพักเก่าของผม มันเป็นพลูด่างที่ผมเอามาจากที่บ้าน เพราะต้องการเพิ่มสีเขียวให้กับห้อง จวบจนผมเรียนจบปี1แล้วต้องย้ายหอพัก การจะเอามันไปด้วยดูจะลำบากเกินไปหรือจะทิ้งให้มันแห้งตายอยู่ในห้องก็โหดร้ายเกินไปนิด  ผมจึงเอามันมาไว้ในห้องน้ำรวม หวังให้คนที่ผ่านไปมาช่วยกันดูแลรักษามัน หรืออย่างน้อยช่วยยืดอายุมันสักนิดก็ยังดี

.

.

ผมรู้สึกทึ่งที่มันยังอยู่ ไม่รู้ว่ามันผ่านอะไรมาบ้างแต่อย่างน้อยมันก็มีชีวิตรอด ในห้องน้ำแฉะๆที่เปลี่ยนคนเข้าออกทุกๆปี มันก็ยังสามารถผลิยอดสีเขียวอ่อนและทอดลำต้นผอมๆของมันไปหาแสงสว่างข้างหน้าต่าง

.

หากใครเข้ามาเห็นตอนนั้นคงคิดว่าไอ้นี่บ้าแน่ๆเพราะผมกำลังยืนยิ้มอยู่กับต้นพลูด่าง แม้เรื่องมันจะดูไร้สาระสำหรับบางคน แต่ผมกลับรู้สึกดีจริงๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม  มันมีความภูมิใจเล็กๆปนอยู่ในนั้นเพราะผมเป็นคนเดียวในโลกที่รู้ที่มาที่ไปของมัน มันคือตัวแทนจากอดีตที่เข้ามาบอกผมว่าผมเคยมีตัวตนอยู่ที่นั่น 

.

.

.

ผมแอบเติมน้ำให้เต็มโถแล้วเดินจากมันมาด้วยความรู้สึกดีๆ คิดว่านี่คงเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะได้เจอมัน หลังจากนี้มันจะเจออะไรบ้างผมคงไม่อาจรู้ได้ มันอาจจะแห้งตายในอีกไม่กี่วันข้างหน้า หรืออาจจะมีใครทำโถแตกเข้าสักวันหนึ่ง แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะมันมาไกลกว่าที่ผมคิดไว้มาก การที่เมื่อห้าปีก่อนผมเอามันมาวางไว้ในห้องน้ำนั้นอาจเป็นโชคชะตาที่ถูกกำหนดมาแล้ว เพื่อให้ผมได้เจอกับมันอีกครั้งในวันนี้  วันที่ผมมองมันเป็นมากกว่าต้นผลูด่างธรรมดาๆในโถแก้วใบนึง.

Comment

Comment:

Tweet

ชอบกับสำบัดสำนวนที่ใช้ครับ อ่านแล้วอินไปด้วย (นึกภาพตาม)

#21 By สโตยสะตอ (119.42.70.8) on 2008-02-24 08:58

น่ารักมากน่ะค่ะbig smile

#20 By Pam (125.24.233.222) on 2008-02-17 19:15

#19 By Pam (125.24.233.222) on 2008-02-17 19:14

#18 By ขตค้สนค (125.27.240.175) on 2008-01-31 17:34

ดีจัยจังเราก็ชอบพลูด่าง ถ้าเป็นเราไม่ทอดทิ้งแบบนั่นแน่

#17 By pincess on 2008-01-18 10:45

แก่แล้วนะเนี่ย นึกถึงวันเก่าๆsad smile

#16 By ตะเกียงแก้ว (202.12.74.75) on 2007-12-02 14:36

จำได้แต่ผีห้องน้ำ- -sad smile

#15 By บอย (202.129.50.54) on 2007-11-28 01:05

ขอบคุณพลูด่างต้นนั้น
ไม่งั้นก็ไม่ได้อ่านเรื่องนี้big smile

MAHA-พ่อ

#14 By (58.9.128.176) on 2007-11-27 20:49

เป็นร่องรอยที่ทำให้เรานึกถึงอดีตจริงๆ
นี่ขนาดไม่ได้เห็นนะเนี่ย แต่ก็แอบยิ้มในใจ
เพราะถ้าเป็นเรา ก็คงรู้สึกเหมือนกัน
ทั้งขำ ดีใจ มิใช่น้อยเลย ที่อยู่มาได้ถึง
ขนาดนี้ ต้องยกนิ้วให้เลย ทนจริงๆ
surprised smile Hot!

#13 By Travelism on 2007-11-23 19:56

พี่คับ ผมรบกวนพี่อ่านและคอมเม้น สเปสผม
ที่ชื่อ ,,ซาตานกับผีเสื้อ* ด้วยนะคับ
ขอบคุนคับ
http://icoolpk.spaces.live.com

ปล.คนนอกก้อเม้นสเปสผมได้แล้วนะคับ ^^

#12 By nockpac (125.26.56.6) on 2007-11-21 19:54

รู้สึกจะคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นแฮะsad smile

#11 By PD (202.91.19.204) on 2007-11-21 18:34

อ๋าๆๆ
พลูด่างก้อคงดีใจที่ได้เจอพี่ไม่แพ้กันแน่ๆ
แล้วเค้าคงจะอยากบอกพี่ว่า
"เปนไง ชั้นเจ๋งป่ะล่า..หึหึหึ"

big smile

#10 By nockpac (125.26.56.6) on 2007-11-21 12:57

ให้ไอบอยไปฉี่ใส่ดีก่า

#9 By ~ O_L~oHm ~ on 2007-11-20 23:57

อาจเคยมีคนทำมันตายแล้วหาต้นใหม่มาเปลี่ยนก็ได้นะquestion

#8 By จิปาถะ on 2007-11-20 15:33

เอ...​ทำไมเราอ่านแล้วยิ่งรู้สึกเหงายังไงก็ไม่รู้..

#7 By Beluga on 2007-11-19 23:42

พลูด่าง เป็นต้นไม้ที่อึดฮ่ะ...ขนาดเหี่ยวแห้งไปแล้วพอเจอน้ำมันยังฟื้นขึ้นมาเลื้อยต่อ
ล้มแล้วจงลุกซิน่ะ..
อึดมั่กๆ...ดวงดีนะเนี่ยเจ้าพลูด่าง
เห็นอะไรเก่าๆในวันก่อนๆมันรู้สึกปลื้มๆจริงๆcry
Hot! Hot!

#5 By Menamarea on 2007-11-19 18:43

aim : หึ แอบย่องไปขโมยมาประมูลดีไหม?
เขียนได้ดีๆ...ไล่จับเงาของตัวเองนี่นะ...Hot! Hot! Hot!

#4 By aim on 2007-11-19 18:32

Jay : หลังจากนี้ จะมีอีกหลายคนที่รู้ความเป็นมาของพลูด่างต้นนั้น
โอ้ย คิดถึงชีวิตนักศึกษาอันหวานชื่น 555 Hot! Hot! Hot!

#3 By Jay on 2007-11-19 16:15


เอ.. ป่านนี้ต้นมะลิที่ระเบียงห้อง 319 จะเป็นยังไงบ้างน้า.. big smile

#2 By K w a n g ! ! on 2007-11-19 16:11

ขอให้คนมาอยู่ใหม่ช่วยดูแลมันต่อก็แล้วกันนะคะ big smile
แต่ต้นพลูด่างก็อึดนะคะ ... อยู่ได้มานานเชียว big smile

#1 By !2know ++ on 2007-11-19 15:50